Ik ben weer een paar weekjes terug in Kenya, in mijn huis, bij mijn kids, kon niet wachten het vliegtuig uit te stappen!!! Bij de gate stonden 3 van 'mijn' kids me met roosjes op te wachten, zo lief! Ze kwamen naar me toe gerend, wow, daar doe je het voor toch!

Toen in de auto naar Nyeri gehobbeld. Daar was iedereen aan het wachten en kreeg ik een welkom door alle andere kids en boardmembers met veel knuffels en kusjes! Hierna natuurlijk kadootjestijd! Ik had van collega's van Mullins, Virgie, Judith en David's tante en oom, Aleke en Niek, allemaal knuffels, babykleertjes en kadootjes megekregen.(hiervoor nogmaals heel erg hartelijk bedankt!!!) Deze werden onder luid gejuich geopend en de knuffels en ik werden letterlijk platgeknuffeld! Ik zal de weldoeners uit Nederland deze knuffels eind van de maand persoonlijk door-overhandigen!

Ik was al weer snel gewend en de week gaat heel snel! Wat is er allemaal gebeurd deze week?

Allereerst ben ik op maandag weer langs de Childrens office geweest omdat er een jongetje was dat we moesten gaan ophalen in het ziekenhuis. Dit jongetje, Ajub, had nl al lang in ons huis moeten zitten maar door vertragingen bij de rechtbank 'woonde' dit jongetje nog steeds op de kraamafdeling. Bij de rechtbank waren ze de papieren kwijtgeraakt en samen met de childrens officer hebben we een aantal uren gewacht tot ze het vonden....Als je de troep daar ziet, (foto's komen eraan) begrijp je ook waarom het kwijtraakt, dat uberhaupt iets nog terug te vinden is verwonderd me meer! Toen eindelijk naar het ziekenhuis en daar Ajub mee naar huis genomen. Op deze kraamafdeling lagen allemaal naakte babietjes in ijzeren bedjes, sommige met infuusje, sommige huilend, moest echt even slikken...heel apart.. 12(!) van deze babies waren weesjes, achtergelaten door de moeder in de laatste 4 maanden(!), ongelooflijk, dan breekt je hart echt...

Het liefst wilde ik ze alle 12 meenemen maar we hebben helaas geen voorzieningen voor kids onder de 6 maanden, niet qua huismoeders, kennis en verzorging. Met 11 kids hebben mijn 2 huismoeders, Carol en Winnie het ook echt al druk genoeg aangezien er 5 hele kleintjes bij zijn die nog niet naar school gaan en veel zorg nodig hebben.

Als alles goed gaat, en mijn droom echt werkelijkheid wordt hoop ik ook ooit deze kids te kunnen onderbrengen, dat we in een nieuw, groter huis met meer voorzieningen ook deze allerkleinste kunnen opvangen. Altijd blijven dromen toch!!!

Maar Ajub mocht wel mee. Ik zal even kort Ajubs verhaal vertellen, hij is nu 17 maanden oud en is met 5 maanden in een soort van openbaar toilet, zo'n gat in de grond gegooid! Ze hebben Ajub gered en zijn moeder naar de gevangenis gebracht. Alleen, waar moets Ajub nu heen? Niemand wilde hem komen ophalen en daarom woonde hij een dik jaar op de kraamafdeling, (hoezo bizar) tot maandag dus!!! Ajub kan nog niet lopen, zegt niks, is dus erg stil en is enorm achter qua ontwikkelijng. Met grote ogen kijkt hij alleen maar rond... Maar, hij eet goed, sluit goed aan bij de andere kids die zich als heuse moedertjes over hem ontfermen en hij loopt nu al aan een hand!!!! Dus de toekomst ziet er afrikaans zonnig uit!

Verder heb ik eerst met de jongens, en de dag erna met de meisjes nieuwe kleren gekocht in de stad, Dat is een feest op zich, alles vinden ze mooi en ze zijn overal tevreden mee! Dus schoenen, jurkjes (echt te lelijk maar erg keniaans!!!) broeken, ondergoed etc ingeladen en thuis aan de huismoeders geshowed!

Verder heeft een rijke dame ons een tv kado gedaan dus heb ik daar (met dank aan jullie donaties!) een dvdspeler bijgekocht. 's Avonds stond 'Finding Nemo' dan ook op het programma en met popcorn en wat soda's een echte filmavond!

Verder ook nog gedanst, stoelendans, danscompetitie, heel veel lol!

Tessa: General Director UCC